Elke woensdag vindt er een Taalcafé plaats op het Neude in Utrecht. Het is een drukbezochte plek bovenin de centrale bibliotheek, waar veel vrijwilligers en taalleerders komen om met elkaar in gesprek te gaan. Aan het roer, met veel passie, staat Fanny Nanlohy (61). Ze runt de boel samen met een mede-coördinator.
Wat een feest om Fanny weer te ontmoeten na vijf jaar. Zij was mijn eerste interviewkandidaat voor Taal Doet Meer. In 2020 begon ze als coördinator van Taalcafé Neude, dat toen nog in de kinderschoenen stond. En kijk nu: een hele collegezaal vol deelnemers en vrijwilligers!
Fanny: “Ja, fantastisch hoe dat is gelopen. De mensen die hier werken zijn bijna collega’s geworden,” zegt ze lachend. Toen de mogelijkheid zich aandiende, solliciteerde ze als projectmedewerker bij Taal Doet Meer. “Bij toeval ben ik er zo ingerold. Ik ben nu vrijwilliger bij m’n eigen werk, hoe leuk is dat?”’
Het Taalcafé op het Neude is de laatste jaren enorm gegroeid. Fanny: “Van een klein groepje naar wel 40 tot 50 mensen, zowel deelnemers als vrijwilligers. Er is een vaste groep, plus mensen die af en toe komen. Deelnemers oefenen hier Nederlands en mogen hakkelen en stakkelen. Met het werk in het Taalcafé op deze mooie locatie gaat een meisjesdroom in vervulling. Ik heb altijd tussen de boeken willen werken.”
Het taalcafé Neude kent zo zijn eigen gebruiken, vertelt Fanny: “We beginnen met een voorstelrondje in de subgroepjes. Dan vragen we aan deelnemers een kleine presentatie te houden over hun land van herkomst. Ze vinden dat kneiter spannend, maar ze doen het wel! Supermooi! Maar als er twee vriendinnen komen, moeten ze uit elkaar, daar ben ik heel streng in. En er wordt hier alleen Nederlands gesproken en geen Engels.”
Een andere regel is: “We willen niet dat een deelnemer steeds bij dezelfde vrijwilliger terecht komt. Dus maken we elke week nieuwe groepjes. Sinds dit jaar hebben alle vrijwilligers een naambadge gekregen. Dat is een klein gebaar, maar dan horen ze er wel meer bij en dat vinden ze heel leuk. We organiseren ook elk jaar een kerstborrel met oliebollen. Deelnemers nemen dan iets mee uit hun eigen land dat ze zelf gemaakt hebben.”
Fanny doet dit werk in het taalcafé nu al vijf jaar. “Ik heb geen ambitie voor ander vrijwilligerswerk, ik vind het zo fantastisch, elke week weer! Het is zo leuk om te zien hoe deelnemers groeien met elkaar. Zo lang ik dit kan doen, blijf ik dit doen. Soms ga ik op woensdag naar m’n moeder in Rotterdam, maar dan wil ik mijn taalcafeetje niet missen en race ik terug naar Utrecht. Een heilig moment.”
Fanny is van Molukse afkomst en voelt zich verbonden met de deelnemers, omdat ze weet hoe het is een taal nauwelijks te kunnen spreken. “Met m’n moedertje spreek ik Maleis, maar ik vind dat moeilijk. Het klinkt heel Rotterdams maar mama begrijpt me wel. Zij wil graag in haar eigen taal met mij praten, dus ik begrijp de strubbelingen van deelnemers heel goed.”
Het taalcafé verrijkt ook Fanny zelf. “Ik zie hoe we mensen enthousiasmeren uit alle windstreken; het kan je zo helpen. Als ik op de lapjesmarkt loop en twee deelnemers Nederlands zie oefenen op de markt, vind ik dat heel leuk. Dan zeg ik lachend: alleen Nederlands praten hè? Dan giechelen ze en roepen: ja juf!”
Blije momenten zijn er ook en die worden gevierd. “Met de kerstborrel organiseren we statafeltjes en hapjes. Dan praten we erop los, daar leren ze ook van. En als mensen geslaagd zijn voor hun taaltest nemen ze iets lekkers mee. Ze zijn blij dat ze het hier goed geleerd hebben.”
Het klaar staan voor anderen is voor Fanny vanzelfsprekend. Ze ervaart dat ook in haar eigen Molukse familie. “Ik vind het fijn om voor iemand iets te kunnen betekenen. Het gevoel geven: hier mag je fouten maken. Het geeft voldoening om iets voor iemand te doen die het kan gebruiken. Mijn oudste zoon heeft extra aandacht en begeleiding nodig en daarvoor kan ik altijd op mijn familie rekenen. Dat doe je met elkaar. Iedereen kan maatschappelijk een bijdrage doen, hoe klein die ook lijkt.”
* Interview: Els Vegter, freelance schrijver/journalist en beeldend kunstenaar
Fanny en de deelnemers en vrijwilligers van het Taalcafé Bibliotheek Neude
Wil je net als Fanny bijdragen aan het zelfvertrouwen, de toekomstkansen en de zelfstandigheid van mede Utrechters? We zijn op zoek naar nieuwe coördinatoren voor het Taalcafé!
